Zespół Szkół w Gawlikach Wielkich

Idź do spisu treści

Menu główne

Z lekcji

Wiadomości > Ciekawostki
 

I ZNOWU HISTORIA ZAWITAŁA DO NASZEJ SZKOŁY - TYM RAZEM SARMACKA.
Sarmata? A któż to taki? Jak wyglądał?  Czym pokonywał wrogów? Jak walczył? Czym się zajmował, kiedy nie wyruszał na pola bitewne? Informacje na temat wyglądu sarmackiego woja podaje Wikipedia. "Strój Sarmaty wywodził się z tradycji stepowej. Mężczyźni nosili krótki kaftan ściągany rzemieniem lub pasem, skórzane spodnie (luźne lub workowate) i miękkie skórzane buty z krótką cholewą. Na głowę zakładali spiczaste czapki, tzw. baszłyki. Na wierzch nakładano płaszcz, który na lewym ramieniu był spinany fibulą. Kobiety nosiły długie suknie o rękawach sięgających nadgarstka, szarawary, a na wierzch nakładały paradny chałat, spinany fibulą na piersi. Strój, zwłaszcza arystokracji, wzbogacano kosztowną biżuterią ze złota, srebra, drogocennych kamieni. Kobiety nosiły diademy, naszyjniki, a na kostkach i nadgarstkach różne korale i bransolety. Mężczyźni przykładali dużą uwagę do ozdób pasów (okucia, klamry, tamgi), broni (kołczany, łubie, miecze) i rzędu końskiego (siodła, uzdy)". Jednak uczniowie naszej szkoły, dzięki Radzie Rodziców, która była sponsorem żywej lekcji historii w wykonaniu mistrza Jacentego Ordowskiego i jego towarzyszy, mogli w sposób praktyczny zapoznać się ze zwyczajami, kunsztem wojennym czy ubiorem szlachty polskiej w dziejach Polski wpisanej w okres od końca XVI do drugiej połowy XVIII wieku. Bardzo dziękujemy za taki mikołajkowy prezent, bo warto korzystać z przekazu historycznego, który w formie teatralno - scenicznej dociera do naszej szkoły. Wszystkich zainteresowanych zapraszamy do obejrzenia zdjęć, bo one najwierniej przedstawią to, co działo się w naszej szkole podczas pierwszej lekcji 13 grudnia 2017 r.

W ŚWIĄTECZNYM NASTROJU
W grudniu nasze myśli kierujemy ku zbliżającym się świętom. Planujemy, czym obdarzymy najbliższych, jak udekorujemy dom, jakie potrawy ugotujemy.
Aby wprowadzić się w miły nastrój i spełnić powyższe oczekiwania, klasa 2 gimnazjum na zajęciach z wychowawcą, panią Justyną, przygotowywała samodzielnie świeczniki oraz bombki. Niewiele trzeba było włożyć w to pieniędzy, ale za to dużo kreatywności, staranności i cierpliwości. W tworzeniu pięknych ozdób pomagały kolędy, które słuchaliśmy i śpiewaliśmy. Efekt był wspaniały. Bombki zawisły nad tablicą w sali 106, a kandelabry powędrowały do domów.
Natomiast chłopcy z klasy 7sp i klasy 2 gim. pod czujnym okiem pani Beaty przygotowali wigilijny barszcz, korzystając ze świetlicowej kuchni. Uczniowie ochoczo obierali, a także kroili warzywa. Nikt nie narzekał na ubrudzone burakami ręce. Okazało się, że gotowanie nie jest trudne. Po szkole rozszedł się smakowity zapach. Zupkę została zjedzona następnego dnia. Była wyborna. Panowie! Jesteście niezłymi kucharzami:)
Justyna Kozłowska, Beata Szymborska - wychowawczynie klas

DOBRA KOMUNIKACJA, TO DOBRA RELACJA
Porozumiewanie się polega na słownym lub bezsłownym przesyłaniu informacji i kształtuje relacje między ludźmi.Umiejętności porozumiewania się określają stosunki między ludźmi i  wpływają na poczucie własnej wartości. Brak takich umiejętności może prowadzić do samotności i poczucia bezsilności, niezadowolenia z pracy i rozczarowań w życiu osobistym. Otwarta komunikacja wzmacnia relacje z ludźmi. Swoboda w porozumiewaniu się pomaga w lepszym poznaniu poglądów innych i wspiera rozwój procesów decyzyjnych.
Aby kształcić umiejętność komunikowania się, klasa 2 gimnazjum wraz z wychowawcą udała się na całodzienne warsztaty z komunikacji interpersonalnej do Folwarku Łękuk. Wykonali szereg zadań, by poznać siebie i swoich kolegów. Jednym z ćwiczeń było zapisanie na kartce pozytywnej cechy (cech) osoby i przyczepienie jej do ubrania spinaczem. Następnie każdy odczytywał głośno informacje o sobie. W ten sposób dowiedzieliśmy się, jak spostrzegają nas inni, jak wiele zalet posiadamy.Niektórym trudno było uwierzyć, że tak wiele dobra inni w nim widzą, a drudzy nie ukrywali wzruszenia. W innym ćwiczeniu tworzyli dwie grupy, które nie znają języka innego oprócz własnego i trzeba było się jakoś porozumieć, by wspólnie zbudować most. Po wielu perypetiach udało się. Byli także na bezludnej wyspie i stworzyli kodeks postępowania, który zawisł w ich szkolnej sali. Oprócz czegoś dla ducha, było też i dla ciała - wspólny posiłek.
Warsztaty były ciekawe, zintegrowały grupę, pomogły zrozumieć, jak ważną w naszym życiu jest właściwa komunikacja. Dziękujemy Pani Izabeli za przygotowanie szkolenia. Na pewno jeszcze z jakiegoś skorzystamy.
Justyna Kozłowska, wychowawczyni klasy II gimnazjum

O ŚNIADANIU, KTÓRE DAJE MOC.
To już VII edycja programu "Śniadanie daje moc", edycja, w której po raz kolejny wzięli
udział uczniowie klas I - III naszej szkoły. Dzięki wspólnie przygotowanemu śniadaniu  uczniowie najmłodszych klas szkoły podstawowej dowiedzieli się, jak zdrowo przygotowywać posiłki, poznali 12 zasad zdrowego odżywiania.
Zdrowe i pożywne śniadanie to najważniejszy posiłek dnia. Powinno ono zaspokajać 25% dziennego zapotrzebowania na składniki odżywcze oraz zawierać pełnoziarniste produkty, z których energię można czerpać przez wiele godzin. Dobrze, by śniadanie było urozmaicone i zawierało produkty ze wszystkich pięter piramidy żywieniowej: produkty zbożowe, mleko i produkty mleczne, warzywa i owoce, wędliny, jaja, ryby, dobrej jakości tłuszcze, soki owocowe i warzywne, orzechy i nasiona. Spożywanie śniadań sprzyja nabywaniu prawidłowych nawyków żywieniowych, zwiększa funkcje poznawcze, poprawia pamięć, kreatywność, daje energię na pierwszą połowę dnia, niweluje zmęczenie.
Takie też śniadania przygotowali uczniowie klas I - III. Rodzice jak zawsze spisali się na medal. Informacja, w co wyposażyć dzieci tego dnia sprawiła, że wszystko było  dużo łatwiejsze. Dziękujemy!
A. Gienieczko, wychowawca klasy III

JA CZYTAM, TY CZYTASZ, ON/ONA CZYTA, MY CZYTAMY...
29 września obchodzimy w Polsce Dzień Głośnego Czytania. Został on ustanowiony z inicjatywy Polskiej Izby Książki w 2001 roku. Data nie jest przypadkowa, odnosi się do urodzin Janiny Porazińskiej, autorki książek dla dzieci i młodzieży.
W naszej szkole świętowaliśmy po raz drugi. Z tej okazji najmłodszych uczniów naszej placówki odwiedziły postacie z baśni: Kopciuszek, Czerwony Kapturek i Małgosia (tym razem bez Jasia), które pięknie odczytały swoje historie. Każda klasa (od IV SP do III gim.) otrzymała tylko fragment pewnego utworu do chóralnego odczytania w wyznaczonym miejscu i czasie. Nikt nie wiedział, kto go napisał ani nie znał tytułu. Na trzeciej godzinie lekcyjnej spotkaliśmy się wszyscy na głównym korytarzu. Klasa 4 jako pierwsza zaprezentowała swój fragmencik, potem po kolei - 5, 6, 7 sp, a potem 2 i 3 gim. W ten sposób poznaliśmy całą balladę Adama Mickiewicza "Powrót taty".  Wychowawcy dopilnowali, by ich podopieczni zaprezentowali się jak najlepiej, ale trzecioklasiści zdecydowali, że to klasa pana Roberta, czyli IV SP przeczytała najlepiej.
Na lekcjach języka polskiego młodzież polecała sobie wzajemnie ulubione książki, czytaliśmy głośno wybrane propozycje książkowe. W sali 106 powstała gazetka o zaletach książki.
Justyna Kozłowska, nauczycielka języka polskiego

OD MALEŃKIEJ KROPKI WSZYSTKO SIĘ ZACZYNA...
15 września to Międzynarodowy Dzień Kropki. Kiedy Peter Reynolds pisał książkę „The Dot”, nie myślał pewnie, że zainspiruje wielu nauczycieli na całym świecie do stworzenia święta kreatywności i talentu. Książeczka „The Dot” opowiada o kropce, która zmieniła świat małej Vashti albo o Vashti, która dzięki kropce uwierzyła w siebie.
W tym roku świętowaliśmy i my. Uczniowie klas 4,5,7 sp i 2,3 gimnazjum na lekcjach języka polskiego realizowali ogólnopolski projekt eTwinning pt."The Dot, czyli Dzień Kropki!" (chęć udziału w nim zgłosiło 49 szkół). Wykonywali szereg zadań, które przed nimi zostały postawione. Tydzień przed 15 września wszystkim uczniom zaproponowałam fotografowanie nieoczywistych kropek w naszym otoczeniu i przesyłaniu ich na mojego maila wraz z zagadkowym wyjaśnieniem, gdzie ją znaleźli. Klasa II gimnazjum w parach przygotowała zdjęcia naszej okolicy, by zrobić z nich krótki komiks o pobycie Kropki w Gawlikach Wielkich. W Dniu Kropki ubraliśmy się w ubrania w kropki, obejrzeliśmy film o Vashti i śpiewaliśmy o niej piosenkę. Robiliśmy sobie zdjęcia w kropkowej ramce, opowiadając przy tym o swoich talentach. Klasa 4 i 5 malowały kropki. Dodatkowo klasa 5 przygotowała przepisy na okrągłe potrawy oraz przygotowywała dania zaproponowane przez uczniów innej szkoły, biorących udział w tymże projekcie. Klasa 3 gimnazjum pisała fragment projektowego opowiadania "Otchłań Kropki" on line. Klasy 7 sp i 2 gimnazjum otrzymały zagadki, prowadzące do ukrytych kartek. Na nich znajdowały się namalowane frazeologizmy, oczywiście związane z kropką. Trzeba było je odgadnąć, pomógł w ty słownik. Następnie układali wiersze o kropce w kropce. Oto jeden z nich:
Ma być wiersz o kropce?
To jesteśmy w kropce.
Kropka jest muminkiem,
więc walczy z przecinkiem.
Lubi wykrzyknik i znak zapytania,
a jej adres to koniec zdania.
Wszystkie kropki są kropka w kropkę,
więc chyba jednak przecinek poprę.
Mam toyotę no i opla
kropka.
Rymy może częstochowskie, treść dziwna, ale ... kreatywność została pobudzona.
Myślę, że dzień był udany i młodzieży się podobało. A żeby przypomnieć/zobaczyć sobie jak było na naszych lekcjach, zapraszam do obejrzenia filmiku, które stworzyłam z waszych zdjęć: https://www.youtube.com/watch?v=O2Beml8Q9UQ&t=49s
Nasze projektowe prace możecie obejrzeć na blogu: https://kropka-dot.blogspot.com/
Justyna Kozłowska, nauczycielka języka polskiego

Certyfikat.pdf

NIECODZIENNA LEKCJA POEZJI
8 września odwiedził naszą szkołę niezwykły gość - młody, 22- letni poeta Michał Ostrowski pochodzący z Mikołajek. Obecnie studiuje on na III roku filologii polskiej na Uniwersytecie Warmińsko - Mazurskim w Olsztynie. Mimo młodego wieku ma na swoim koncie już 7 książek m.in. " Złudzenia", "Pocałunek róży""," "Ja, wózkers". Od urodzenia jest osobą niepełnosprawną, porusza się na wózku. Mimo choroby stara się zachować optymizm, spełnia marzenia i działa aktywnie w fundacji charytatywnej.Ostatnio otworzył swój kanał na You Tube - "Pan Cogito".
Na początku spotkania, w którym uczestniczyli uczniowie klasy 5,6,7sp i 2,3 gimnazjum, pani dyrektor Anna Skrypoczka kwiatami powitała pana Michała, dziękując mu za odwiedzenie naszej placówki. Następnie pani Justyna Kozłowska przedstawiła biografię gościa i jego dorobek literacki. Potem uczniowie: Wiktoria Gotkowicz i Maciej Przyłucki odczytali kilka wierszy z tomików "Niedociśnienia" i "Struna szeptu". Głównym punktem spotkania był wywiad z pisarzem. Pan Michał chętnie odpowiadał na pytania prowadzącej spotkanie pani Kozłowskiej, jak i zgromadzonej publiczności. Dowiedzieliśmy się m.in., kiedy zaczął pisać, gdzie szuka natchnienia, kto jest jego pisarskim idolem, w jaki sposób obecni pisarze zdobywają wydawców itp. Gość szczerze opowiedział nam też o swojej niepełnosprawności, o tym jak traktowali go koledzy w czasach szkolnych, na jakie trudności napotyka w codziennym życiu, a wszystko to okraszał dozą humoru, pokazując, że ma dystans do samego siebie i swojej sytuacji życiowej.O tym pisze też w swojej autobiograficznej prozie "Stany rozdwojenia". (POLECAM SERDECZNIE). Na zakończenie poeta rozdawał autografy i pozował do pamiątkowych zdjęć. Można było też nabyć książki Michała.Parę darmowych egzemplarzy autor podarował osobom, które były najbardziej aktywne w czasie spotkania.
Jeszcze raz dziękuję panu Michałowi za odwiedzenie naszej szkoły. Była to dla nas niezwykła lekcja nie tylko poezji, ale także tolerancji i nadziei. To, że pochodzimy z małych miast i wsi, to, że jesteśmy niepełnosprawni, nie zamyka nam dróg. Nie musimy siedzieć zamknięci w domu,narzekać na los czy Boga. To MY decydujemy o swojej przyszłości, wszelkie trudności można pokonać.
Justyna Kozłowska, nauczycielka języka polskiego i organizatorka spotkania.

Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego